tag:blogger.com,1999:blog-8175664399822347132011-07-08T22:01:26.598+03:00blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.comBlogger201100tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-91243190034941214052010-01-17T18:43:00.005+02:002010-01-17T18:47:39.770+02:00iKi Kez<br />iNsaN aNNeSinDen aYrıLır;Biri DoğarKen Biri öLürKen..<br />iKi Kez iNsaN<br />SewqiLiye BağLanır;Biri BaşLarKen Biri BiterKen..iKi anLam yükLer iNsaN<br />HaYaTa;Biri qüLerKen Biri ağLarKen..ve iNsaN SadeCe BirKez KıyMet BiLir<br />oDa eLinDeKini KayBeDerKeN...!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-9124319003494121405?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-64533308155633400052010-01-17T18:43:00.004+02:002010-01-17T18:44:02.399+02:00Kimi seversen sev, nasıl seversen sev, unutma ki bilinmeyecek değerin.<br />Ne yaptığın ya da nasıl yaptığın değil, yapamadıkların sorgulanacak, suçlanacaksın. <br />Yıllarca döktüğün gözyaşına bakmadan, belki “bir an yaşadığın tebessüm” batacak birilerine, <br />nasıllar sorulmadan, nedenlerle yargılanacak, ağlayacak, belki çok ağlayacaksın ya da ağlamak istemiyorsan; <br />Kimsede müebbet kalmayacaksın!…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-6453330815563340005?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-81114280780635957412010-01-17T18:42:00.001+02:002010-01-17T18:42:49.948+02:00Dogru bildiklerini anlat ama akıl vermeye kalkma,<br />Anlatılanları iyi dinle, ama hepsini dogru sanma,<br />Sessiz kalmak, bir şey bildiğin anlamına gelmez, <br />Çok konuşmakta çok şey bildiğini göstermez.<br />Herkesi kendine eşit gör, her kim olursa olsun bir insanı küçümsemek akılsızlık, çok büyük görmekte korkaklıktır.<br />Cesaret akıldan gelirse cesarettir.  Bilgisizlikten gelirse cehalettir.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-8111428078063595741?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-83660087927781833272010-01-14T20:57:00.001+02:002010-01-14T22:48:56.068+02:00Sonsuz bir karanligin içinden dogdum. Isigi gördüm, korktum. Agladim. <br />Zamanla isikta yasamayi ögrendim. <br />Karanligi gördüm, korktum.<br />Gün geldi sonsuz karanliga ugurladim sevdiklerimi. ..<br />Agladim.<br />Yasamayi ögrendim.<br />Dogumun, hayatin bitmeye basladigi an oldugunu;<br />aradaki bölümün, ölümden çalinan zamanlar oldugunu ögrendim.<br />Zamani ögrendim.<br />Yaristim onunla...<br />Zamanla yarisilmayacagini, zamanla barisilacagini, zamanla ögrendim...<br />Insani ögrendim.<br />Sonra insanlarin içinde iyiler ve kötüler oldugunu...<br />Sonra da her insanin içinde iyilik ve kötülük bulundugunu ögrendim.<br />Sevmeyi ögrendim.<br />Sonra güvenmeyi...<br />Sonra da güvenin sevgiden daha kalici oldugunu,<br />sevginin güvenin saglam zemini üzerine kuruldugunu ögrendim.<br />Insan tenini ögrendim.<br />Sonra tenin altnda bir ruh bulundugunu. ..<br />Sonra da ruhun aslinda tenin üstünde oldugunu ögrendim.<br />Evreni ögrendim.<br />Sonra evreni aydinlatmanin yollarini ögrendim.<br />Sonunda evreni aydinlatabilmek için önce çevreni aydinlatabilmek gerektigini ögrendim.<br />Ekmegi ögrendim.<br />Sonra baris için ekmegin bolca üretilmesi gerektigini. ..<br />Sonra da ekmegi hakça ülesmenin, <br />bolca üretmek kadar önemli oldugunu ögrendim.<br />Okumayi ögrendim.<br />Kendime yaziyi ögrettim sonra...<br />Ve bir süre sonra yazi, kendimi ögretti bana...<br />Gitmeyi ögrendim.<br />Sonra dayanamayip dönmeyi...<br />Daha da sonra kendime ragmen gitmeyi...<br />Dünyaya tek basina meydan okumayi ögrendim genç yasta...<br />Sonra kalabaliklarla birlikte yürümek gerektigi fikrine vardim.<br />Sonra da asil yürüyüsün kalabaliklara karsi olmasi gerektigine aydim.<br />Düsünmeyi ögrendim.<br />Sonra kaliplar içinde düsünmeyi ögrendim.<br />Sonra saglikli düsünmenin kaliplari yikarak düsünmek oldugunu ögrendim.<br />Namusun önemini ögrendim evde...<br />Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk oldugunu;<br />gerçek namusun, günah elinin altindayken, günaha el sürmemek oldugunu ögrendim.<br />Gerçegi ögrendim bir gün...<br />Ve gerçegin aci oldugunu...<br />Sonra dozunda acinin, <br />yemege oldugu kadar hayata da lezzet kattigini ögrendim.<br />Her canlinin ölümü tadacagini, <br />ama sadece bazilarinin hayati tadacagini ögrendim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-8366008792778183327?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-76288568469761404462010-01-11T21:38:00.003+02:002010-01-11T21:40:35.104+02:00Küçük bir kız, hüzünlü bir yabancıya gülümsedi.<br />Bu tebessüm, adamın kendisini daha iyi hissetmesine sebep oldu. <br /><br />Bu hava içinde, yakın geçmişte kendisine yardım eden bir dosta teşekkür etmediğini hatırladı. <br />Hemen bir not yazdı, yolladı. <br /><br />Arkadaşı bu teşekkürden o kadar keyiflendi ki, her öğlen yemek yediği lokantadaki garson kıza yüklü bir bahşiş bıraktı.<br /><br />Garson kız, ilk defa böyle bir bahşiş alıyordu. Akşam eve giderken, kazandığı paranın bir parçasını her zaman köşe başında oturan fakir adamın şapkasına bıraktı. <br /><br />Adam öyle ama öyle minnettar oldu ki...<br />İki gündür boğazından aşağı lokma geçmemişti. <br />Karnını iki günden beri ilk defa doyurduktan sonra, bir apartman bodrumundaki odasının yolunu ıslık çalarak tuttu. Öyle neşeliydi ki, bir saçak altında titreyen köpek yavrusunu görünce, kucağına alıverdi. <br />Küçük köpek gecenin soğuğundan kurtulduğu için mutluydu. <br />Sıcak odada bir sağa, bir sola durmaksızın koşuşturdu. <br />Gece yarısından sonra apartmanı dumanlar sardı. Bir yangın başlıyordu. <br />Dumanı koklayan köpek öyle bir havlamaya başladı ki, önce fakir adam uyandı, sonra bütün apartman halkı. <br />Anneler, babalar dumandan boğulmak üzere olan yavrularını kucaklayıp, ölümden kurtardılar.<br />Bütün bunların hepsi, bir TEBESSÜM’ün sonucuydu... :))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-7628856846976140446?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-587028427053978012010-01-11T21:36:00.000+02:002010-01-11T21:38:32.452+02:00Eğer bir çocuk kınanarak yaşarsa<br />suçlamayı öğrenir.<br /><br />Eğer bir çocuk düşmanca davranışlar<br /><br />içinde yaşarsa kavga etmeyi öğrenir.<br /><br />Eğer bir çocuk alay edilerek yaşarsa<br />sıkılganlığı öğrenir.<br /><br />Eğer bir çocuk utanç içinde yaşarsa<br /><br />suçluluk duymayı öğrenir.<br /><br />Eğer bir çocuk hoşgörüyle yaşarsa<br /><br />sabırlı olmayı öğrenir.<br /><br />Eğer bir çocuk teşvik edilerek yaşarsa<br /><br />güvenmeyi öğrenir.<br /><br />Eğer bir çocuk değer verilerek yaşarsa<br /><br />saygı duymayı öğrenir.<br /><br />Eğer bir çocuk eşitlik ortamında<br /><br />yaşarsa adaleti öğrenir.<br /><br />Eğer bir çocuk güven duygusu içinde<br /><br />yaşarsa inanmayı öğrenir.<br /><br />Eğer bir çocuk beğenilerek yaşarsa<br /><br />kendisinden hoşlanmayı öğrenir.<br /><br />Eğer bir çocuk kabul ve dostluk içinde yaşarsa<br />dünyada sevgi aramayı öğrenir.<br /><br />Eğer bir çocuk düşmanlıklar içinde büyürse<br />saldırganlığı öğrenir.<br /><br />Eğer bir çocuk sevgi içinde büyürse<br />güvenmeyi öğrenir.<br /><br />Çocuk ailenin, aile de toplumun ürünüdür;<br /><br />çocuk yaşadığını öğrenir.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-58702842705397801?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-8833116685226673472010-01-11T21:35:00.002+02:002010-01-11T21:36:43.222+02:00İnsanın içine işleyen bir ayaza ev sahipliği yapan kış sabahında, seni düşündüğümde içime yayılan sıcaklığın, dışarıdaki iki metre karı bile eritebileceğini düşünüyorsam...<br /><br />Uykudan yüzümde mutlu bir gülümseme ile kalkıp benimle birlikte uyanan güne senin adını veriyorsam...<br /><br />Evimin bütün duvarlarında senin yüzünü görüp, bana baktığını hissediyorsam...<br /><br />Ve bu beni her gün hep aynı şekilde heyecanlandırıyorsa...<br /><br />İçtiğim çayın şekeri, sigaramın dumanı, kahvaltımın her lokması sen oluyorsan...<br /><br />Sokakta bana bakan her insan, yüzümdeki tarifsiz sevinci görüp hayrete düşüyorsa...<br /><br />Sevdiğin şarkıyı defalarca başa alıp bıkmadan defalarca dinleyebiliyorsam...<br /><br />O şarkının her sözüne seninle ilgili ayrı bir anlam yüklüyorsam...<br /><br />Yüzlerce kişinin arasında bile kadehimi sadece senin şerefine kaldırıyorsam...<br /><br />Başımı döndüren şeyin aslında içki değil, sana olan aşkım olduğunu biliyorsam...<br /><br />Yorucu bir günün sonunda ufacık bir sözünle, bir gülüşünle uzun bir tatilden dönmüş gibi enerji doluyorsam...<br /><br />Ve o enerjiyle hiç uyumadan günlerce çalışabileceğimi duyumsuyorsam...<br /><br />Gün boyu saatleri, dakikaları sayıp 'Neden geçmiyor bunlar' diye hayıflanıyorsam...<br /><br />Ve hep seninle buluşacağımız anı bekliyorsam...<br /><br />Kitap okurken seni düşünmekten kendimi alamayıp aynı satırı defalarca tekrar ediyorsam...<br /><br />Sonra sana bunu anlattığımda birlikte ne kadar güleceğimizi düşünüp keyifleniyorsam...<br /><br />Seninle ilgili planlar yapıyorsam...<br /><br />Sadece varsayımlara dayalı olsa bile o planları mükemmelleştirmek için her ayrıntının üzerinde dakikalarca düşünüyorsam...<br /><br />İzlediğim filmdeki başrol oyuncularının yerine kendimizi koyup 'Biz olsaydık böyle yapardık' diyorsam...<br /><br />Yüzyıllardır sevgililerin kullandıkları klasik sözcüklerin benim duygularımı anlatmaya yetmediğini fark ediyorsam...<br /><br />Yine de bunları söylemekten hiç ama hiç bıkmıyorsam...<br /><br />Aşkımın coşkusunu sana yansıttığımda senin de bana aynı coşkuyla karşılık vereceğini biliyorsam...<br /><br />Kahkahanın en güzelini seninle atacağımı, yemeğin en güzelini seninle yiyeceğimi, içkinin en keyiflisini seninle içeceğimi düşünüyorsam...<br /><br />'Hayatının en anlamlı şeyi ne' diye sorduklarında tereddüt bile etmeden senin adını verebiliyorsam...<br /><br />Sen benim için vazgeçilmez olmuşsun demektir...<br /><br />Mehmet COŞKUNDENİZ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-883311668522667347?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-40002724402842897312010-01-11T21:35:00.001+02:002010-01-11T21:35:51.297+02:00Karsimdasin.Elimi uzatip dokunabiliyorum sana.Ne büyük mutluluk bu...Gördügüm en güzel seysin.Senden öte tanimladigim baska hiçbir sey yok.Her sey senin adinla basliyor benim dünyamda.Bütün çiçekler sen,bütün yildizlar sen...Bir sanat eserisin,bakmaya doyamadigim.Tanrinin bana armaganisin ve artiyor her geçen gün sana hayranligim.Yüzünde kuslar,gözlerinde hayatin ta kendisi war.Öyle gerçeksin ki.... <br />Gözümü açiyorum sen,kapiyorum sen...Hiç bitmeyen serüwen...Günümün en keyifli ani,uykumun en tatli rüyasi...Seni soluyorum,havadasin.Seni kokluyorum,dogadasin.Hele simdi sonbaharsin.Ya da sonsuz bahar.Seni yasiyorum,canimdasin.CANIMSIN.... Sarilsam sana , bin yil geçse,bir an bile ayrilmasak...Ten tene,yürek yürege sonsuz baharin en ask dolu iki yapragi olsak...Agaç agaç gezip,yesersek, açsak.Yere düssek,kalksak...Seni bilsem,bir tek seni...Seni görsem,bir tek seni...Sesin sarhos etse beni...Öyle içimdesin ki... <br />Bir saniye iste benden sensiz geçirdigim,weremem. Sensiz geçecekse geçmesin zaman,istemem.Seninle yeniden dogdum yeniden dogusun kanitiyim ben.Senden önce geçen zamani,sana ulasmak için yürüyerek geçirmisim,kimmisim bilememisim.Simdi basimi çewirip geriye bakmiyorum bile. O yol yüründü we bitti,artik seninle yürünecek bambaska bir yol war önümde.Yorgunluk nedir bilmeyecegim, hiç sikayet etmeyecegim we bir tek adimda bile tökezlemeyecegim uzun, ask dolu bir yol.... Öyle aklimdasin ki..... <br />Ah sensiz kalmiyor muyum , bazen yikasim geliyor gördügüm bütün duwarlari.Ardinda seni bulurum saniyorum. Ne ayri koyduysa bizi,zaman ya da yollar, bir kalemde silesim geliyor.Sana dokunmami engelleyen ne warsa,bir kadehi yere çarpip tuzla buz eder gibi parçalamak istiyorum.Isyanim tasiyor,kendi öfkemden korkuyorum...Ve kavusmak....Bunu düsünmek içimde kirilmis bütün aynalari tamir ediyor. Mavi bir yagmur basliyor,islaniyorum.Mawiye boyaniyorum. ÖYLE ÖZLÜYORUM KI..... <br />Sen ol,hep ol,benimle ol,bende ol....Sendeyim ben,yüregimi koydum yüreginin üzerine.Ask bu baska isim arama.Hem de en koyu,en deli,en tutkulu....Ögrenecegim çok sey war sana dair.Bilmedigim çok sey war.Ama bir seyi çok iyi biliyorum..... <br /><br />SENI ÖYLE ÇOK SEVIYORUM KI..............<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-4000272440284289731?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-58948626829145838142010-01-11T21:34:00.001+02:002010-01-11T21:34:59.774+02:00YAŞ 5 Anne ve babamın birbirlerine bağırmalarının beni ne kadar korkuttuğunu öğrendim.<br /><br />YAŞ 7 Meşrubat içerken gülersem içtiğimin burnumdan geleceğini öğrendim.<br /><br />YAŞ 12 Bir şeyin değerini anlamanın en iyi yolunun bir süre ondan yoksun kalmak olduğunu öğrendim.<br /><br />YAŞ 13 Annemle babamın elele tutusmalarının ve öpüşmelerinin beni daima mutlu ettiğini öğrendim.<br /><br />YAŞ 15 Bazan hayvanların kalbimi insanlardan daha fazla ısıttığını öğrendim.<br /><br />YAŞ 18 İlk gençlik yıllarımın keder, şaşkınlık, ıstırap ve aşktan ibaret olduğunu öğrendim.<br /><br />YAŞ 24 Aşkın kalbimi kırabileceğini ama buna değer olduğunu öğrendim.<br /><br />YAŞ 33 Bir arkadaşı kaybetmenin en kestirme yolunun ona ödünç para vermek olduğunu öğrendim.<br /><br />YAŞ 36 Önemli olanın başkalarının benim için ne düşündükleri değil benim kendi hakkımda ne düşündüğüm olduğunu öğrendim.<br /><br />YAŞ 38 Eşimin beni hala sevdiğini, tabakta iki elma kaldığında küçüğünü almasından anlayabileceğimi öğrendim.<br /><br />YAŞ 41 Bir insanın kendine olan güveninin, başarısını büyük oranda belirlediğini öğrendim.<br /><br />YAŞ 44 Annemin beni görmekten her seferinde sonsuz mutluluk duyduğunu öğrendim..<br /><br />YAŞ 46 Yalnızca minik bir kart göndererek bile birinin gönlünü aydınlatabileceğimi öğrendim.<br /><br />YAŞ 49 Herhangi bir işi yaptığımdan daha iyi yapmaya çalıştığımda, o işin yaratıcılığa dönüştüğünü öğrendim.<br /><br />YAŞ 50 Sevgi, evde üretilmemişse, başka yerde öğrenmenin çok güç olabileceğini öğrendim.<br /><br />YAŞ 53 İnsanların bana, izin verdiğim biçimde davrandıklarını öğrendim.<br /><br />YAŞ 55 Küçük kararları aklımla, büyük kararları ise kalbimle almam gerektiğini öğrendim.<br /><br />YAŞ 64 Mutluluğun parfum gibi olduğunu, kendime bulaştırmadan başkalarına veremeyeceğimi öğrendim.<br /><br />YAŞ 70 İyi kalpli ve sevecen olmanın, mükemmel olmaktan daha iyi olduğunu öğrendim.<br /><br />YAŞ 82 Sancılar içinde kıvransam bile başkalarına basağrısı olmamam gerektiğini öğrendim.<br /><br />YAŞ 90 Kiminle evleneceğin kararının hayatta verilen en önemli karar olduğunu öğrendim.<br /><br />YAŞ 95 Öğrenmem gereken daha pek çok şeyler olduğunu öğrendim.<br /><br />"Dün sabaha karşı kendimle konuştum.Ben hep kendime çıkan bir yokuştum.<br />Yokuşun başında bir düşman vardı.Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-5894862682914583814?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-90976466257340813102010-01-11T21:32:00.000+02:002010-01-11T21:33:55.845+02:00Bazen öyle bir ilişkiye tutulursunuz ki,ne sewebilir,ne terk edebilirsiniz.Kör kütük bağlanmışsınızdır aslında...........En güzel yıllarınızın,acı tatlı hatıralarınızın ortağıdır; iç çekişmelerinizin müsebbibi,yazılarınızın ilhamı,sohbetlerinizin konusudur.Göz yaşlarınızda,bilinçaltınızda,kahkahanızdadır.Korkunca saklandığınız bir sığınak,coşunca öptüğünüz bir bayrak...........Sewdanız riyasız,çıkarsız,karşılıksızdır.Sınırsız we nihayetsiz; "Ölmek war ,dönmek yok" tur.Lakin gün gelir anlarsınız; içten içe bir şeylerin kanadığını....Tutkulu sewdaların gizli hançerleri başlar parıldamaya.....Şurasından,burasından eleştirmeye koyulursunuz: "Şöyle görünse,öyle demese,değişse biraz ya da eskisi gibi olsa....." Başkalarını örnek göstermeye, "Bak onlar nasıl yaşıyor" demeye başlarsınız. hem birlikte yaşayıp, hem özgür olmanın yollarını ararsınız.Aşkınızın gözü kör değildir artık, yanlışını görür düzeltmek istersiniz. "Eskiden böylemiydi ya......." diye başlayan sohbetlerde açılır eleştirinin kapısı; açıldıkça,bastırılmış itirazlar yükselir bilinçaltından....Böyle süremeyeceğini bilirsiniz. Değişsin istersiniz. O, sewgisizliğinize yorar bunu.....İhanete sayar. Tutkulu ilişkilerde ihanetin bedeli ölümdür. "Ya sew böyle ya da terk et" diye gürler......Bir zamanlar bir gülücüğüyle alaca karanlığı ışıtan o rüya, bir kabusa dönüşür birden......Kapatır gönlünün kapılarını, yasaklar kendini size.....Hoyrattır,bakmaz yüzünüze.....Zehir akar dilinden,konuşturmaz,suçlar,yargılar mahkum eder.Mühürler dudaklarınızı, yırtar atar yazdıklarınızı, siler sizi defterden..... "İyiliğin içindi hepsi, seni sewdiğim için......" dersiniz,dinletemezsiniz.Ayrılırsanız yaşayamayacağınızı bilirsiniz,lakin böylede sewemezsiniz.İhanetten kırılmıştır kaleminiz; sewerek, terk edersiniz..... "Madem öyle......" nin çağı başlar ondan sonra....Madem ki siz tutkunken, o hep başkalarını seçmiştir , madem ki kıymetinizi bilmemiştir, o halde " günah sizden gitmiştir " . Lanet ederek bu karşılıksız aşka, çekip gitmeleri denersiniz. aşkın göçmenlik çağı başlar böylece........ Daha özgür olacağınız limanlara demirlersiniz bir süre..... Ne war ki unutamaz, uzaktan uzağa izlersiniz olup biteni........Etrafı bir sürü uğursuzla dolmuş, kurda kuşa yem olmuştur.Deli kanlılar , eli kanlılar, uğruna ölenler,sırtına binenler sarmıştır çewresini...... Gurur duyar onlarla, koynunda besler,gözünü oysunlar diye....Uğruna kan dökenleri sewer,yoluna gül dökenlerden fazla....... "Bana ne.......kendi seçimi " diye omuz silkmeye çabalarsınız bir süre....<br /><br /><br /><br />Ama sonra... ansızın kulağınıza çalınan bir şarkı ya da kapı aralığından süzülüp gelen bir koku, hatırlatır onu yeniden......Yaban ellerde , başka kollarda ondan bahseder ağlarsınız. Kokusunu özlersiniz; türküsünü söylemeyi , şarkısını dinlemeyi , yemeğini yemeyi, elinden bir kadeh rakı içmeyi........ Karşı nehrin kenarından hasret şiirleri haykırırsınız, sular kulağına fısıldasın diye........ Dönüp " seni hala sewiyorum " diye bağırmak geçer içinizden..... Dönemezsiniz. Göremedikçe bağlanır , uzaklaştıkça yakınlaşırsınız . Anlarsınız ki bir çaresiz aşktır bu , ne onunla olur , ne onsuz .........Hem kollarında ölmek , hem " Ne olacak sonunda " kuşkusu..........Böyle sewemezsiniz. SÜRÜNÜR GİDERSİNİZ.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-9097646625734081310?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-36221550996620028942007-09-19T02:53:00.000+03:002008-12-09T19:47:17.054+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_pVMLvrwyKXU/RvBpzX--8vI/AAAAAAAAABo/x613-JmAdm0/s1600-h/A.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111701908397945586" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pVMLvrwyKXU/RvBpzX--8vI/AAAAAAAAABo/x613-JmAdm0/s200/A.JPG" border="0" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_pVMLvrwyKXU/RvBm-n--8sI/AAAAAAAAABQ/4x2xP2Jrzb0/s1600-h/A.JPG"></a><span style="font-family:georgia;">Eski çiftlik evini restore etmek için tuttuğum marangoz, işteki ilk gününü zorlukla tamamlamıştı. Arabasının patlayan lastiği onun işe bir saat geç gelmesine neden olmuş, elektrikli testeresi iflas etmiş ve şimdi de eski püskü pikabı çalışmayı reddetmişti. <a href="http://2.bp.blogspot.com/_pVMLvrwyKXU/RvBnSX--8tI/AAAAAAAAABY/4oDRqEwstnI/s1600-h/duz_agac_1.jpg"></a><br /><br />Onu evine götürürken yanımda adeta bir taş gibi oturuyordu. Evine ulaştığımızda beni, ailesiyle tanışmam için davet etti. Eve doğru yürürken küçük bir ağacın önünde kısa bir süre durdu, dalların uçlarına her iki eliyle dokundu.<br /><br />Kapı açıldığında; adam şaşırtıcı bir şekilde değişti. Yanık yüzü tebessümle kaplandı, iki küçük çocuğunu kucakladı ve eşine kocaman bir öpücük verdi. Daha sonra beni arabaya yolcu etmeye geldiğinde; ağacın yanından geçerken merakım daha da arttı ve ona eve giderken gördüğüm olayı sordum.<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_pVMLvrwyKXU/RvBnp3--8uI/AAAAAAAAABg/PabLqXoB35k/s1600-h/aa.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111699546165932770" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pVMLvrwyKXU/RvBnp3--8uI/AAAAAAAAABg/PabLqXoB35k/s200/aa.JPG" border="0" /></a><br />"O, benim dert ağacım," dedi. "Elimde olmadan işimde bazı sorunlar çıkıyor, ama şundan eminim ki o sorunlar evime, eşime ve çocuklarıma ait değil.<br /><br />Bunun için bu sorunları her akşam eve girerken o ağaca asıyorum. Sabahları tekrar onları oradan alıyorum. Ama komik olan ne biliyor musunuz?<br /><br />Ertesi sabah onları almaya gittiğimde, astığım kadar çok olmadıklarını görüyorum."<br /><br /><<<Öfkeyle geçen her dakikanız, mutluluğunuzdan çalınmış 60 saniyedir.>>><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-3622155099662002894?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-63923631403881872732007-09-19T02:26:00.000+03:002008-12-09T19:47:17.705+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_pVMLvrwyKXU/RvBiVnxd85I/AAAAAAAAABA/vGrgoxbYUQU/s1600-h/ads%C4%B1zkkk.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111693700658754450" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pVMLvrwyKXU/RvBiVnxd85I/AAAAAAAAABA/vGrgoxbYUQU/s200/ads%C4%B1zkkk.JPG" border="0" /></a><span style="font-family:georgia;">O gün hava çok kötüydü.. Durmadan gök gürlüyor, bardaktan boşanırcasına yağmur <a href="http://1.bp.blogspot.com/_pVMLvrwyKXU/RvBiNXxd84I/AAAAAAAAAA4/7bN6m_0Moak/s1600-h/432194779_b216904382.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111693558924833666" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_pVMLvrwyKXU/RvBiNXxd84I/AAAAAAAAAA4/7bN6m_0Moak/s200/432194779_b216904382.jpg" border="0" /></a>yağıyordu…Küçük kız yine de her sabahki gibi annesinin sesiyle uyanmış kahvaltısını etmiş ve her gün yürüyerek gittiği okuluna doğru yola koyulmuştu… Ancak gökyüzünde şimşekler birbiri ardına ve o kadar gürültüyle çakıyordu ki, küçük kızın annesi “yavrum bu havada yolda yürürken korkmasın?” diye telaşlandı.. Arabasına atladığı gibi yolda kızını aramaya başladı, baktı, küçük kızı az ilerdeydi… Minik minik adımlarla yürüyor, ama ne zaman şimşek çaksa durup gökyüzüne bakıyor ve gülümsüyordu… Annesi önce bir anlam veremedi ama kýzýn niye böyle yaptığını çok merak etmişti, nihayet arabayla ona yaklaşıp sordu:<br />“Yavrum hiç korkmadın mı bu havada yalnız yürümekten…? Hem ne zaman şimşek çaksa durup yukarı bakarak öyle n’apıyorsun…?”<br />Küçük kız cevap verdi:“Gülümsüyorum… Çünkü Allah fotoğrafımı çekiyor…”</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-6392363140388187273?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-82210108708562914452007-09-19T01:48:00.000+03:002007-09-19T02:24:51.240+03:00<span style="color:#cc9933;">- sen bu kuruma ne katabilirsin?<br />- bir katalizör gibi çalışarak sistem sinerjisinin arttırılmasında operasyonların ölçülebilir hale getirilmesi ve geri besleme faaliyetlerinde elde edilen bulguların değerlendirilmesi süreçlerinde istatistiklerin kategorize edilmesi, ayrıca beyin fırtınası çalışmalarında ortaya çıkan fikirlerin doğrusal programlama analizlerinin yapılması vasıtasıyla verimliliğinin yükseltilmesi...<br />- ha?<br /><br />-pek rahat bir insana benziyorsunuz.. bizi ciddiye almadığınızı veya bu konuda çok uzman olduğunuzu düşünebilirmiyiz sizce?<br />-hepinizi çıplak düşündüğümden böyleyim yoksa çalışıp yapıcam bi şekilde, bakıcaz...<br /><br />işverecek: " peki size neden güvenelim bu işi yapabileceğinize dair...<br />" işalacak:"!?! siz şu konumda kimseye güvenemezsiniz, deneyip-göreceksiniz"<br />(bunu diyen kişi işe alındı)<br /><br />-ehh peki ücret olarak ne istersiniz, kafanızda ne var?<br />-1000$<br />-ama çok fazla o..<br />-peki 200 milyon da olabilir..<br /><br />soru : şu andaki işinizden neden ayrılmak istiyorsunuz? cevap :çalıştığım yerde gelebileceğim en üst noktaya geldim. artık kendimi tekrarlamaya başladığımı ve şirkete de katkımın azaldığını düşündüğüm için ayrılmak istiyorum. (daha çok para istiyom ben daha çok daha...)<br /><br />iş veren : kendinizi bir iki kısa cümleyle tanımlarmısınız ?<br />aday : tanımlayamam , böyle bi soruya hazırlık yapmadım.<br /><br />-"işim, ailem, ülkem, ben" bir sıraya koyarmısınız..<br />-para para para..<br /><br />-bilgisayar kullanmayı biliyor musunuz<br />-evet ileri derece..<br />- peki o zaman her gün tozunu alırsınız.(?)<br /><br />( human resources şirketlerinden biriyle yapılan bir görüşme )<br />işveren : hmm ingilizceniz için iyi seviyede yazmışşınız , let's have a short conversation than . tell me about yourself --> (hadi kısa bir sohbet edelim. Bana kendinden bahset)<br />işkovalayan : this is ridiculous , ask me about my skills (bu cok sacma,<br />işveren : hmm<br />işkovalayan : hmm<br /><br />- siz de 1 milyar istediniz, herkes 1 milyar istiyor bu iş için, neden acaba?<br />- eöö ben emin değildim ücretleri bilen bi arkadaşa sordum o 1 milyar iste dedi o yüzden öyle dedim ben de... (o ana kadar süper gitmeme rağmen bu öküzlüğün ardından işi alamadım doğal olarak... )<br /><br />- dünya sadece siyah ve beyaz renklerden oluşsaydı, sizce neler değişirdi?<br />- şu saçma morcivert kravatınızı takmamış olurdunuz..<br /><br />-neden bizim işyerimizde çalışmak istiyorsunuz?<br />-evime yakın olduğu için.<br /><br />- ingilizce metinlerden çeviri yapabilir misiniz ?<br />- ah evet, tabii eğer o metni =james+joyce yazmamışsa.<br />- ahhaha o zaman edebiyatı da yakından takip ettiğinizi not alabilirim. (not almaktan çok ismimin üzerinin çizilmesine benzer bir kalem hareketi.. bunu söylememeliydim, bunu söylememeliydim.)<br /><br />işveren: neden aliminyum boru ve kontraplak sektörü? sizi bu sektöre çeken nedir?<br />aday: aliminyum kontraplaklar küçüklüğümden beri benim hayatımın anlamıdır çünkü. hayatımı kontraplaklar arasında geçirmek, burada sabahlamak, kontraplaklarla gülmek ağlamak ve bu işi yaparken ölmek istiyorum !! işveren: (!! vay be.... ! ?? ! )<br /><br />işveren: neden aliminyum boru ve kontraplak sektörü? sizi bu sektöre çeken nedir?<br />aday: eşşek<br />işveren: efendim?<br />aday: hiç yok bişey, sigara içebilir miyim?<br /><br />işveren: pekii şirketimize neler katabilirsiniz?..<br />aday: neşe katarım !.<br /><br />işverecek: geç kaldınız?<br />işalacak: hı hı evet. asansörü kaçırdım<br /><br />-boş zamanlarınızı nasıl değerlendirirsiniz?<br />-değerlendirilen zaman boş zaman değildir. (yaşanmıştır, işi alamadım o ayrı)<br /><br />işveren: şu aralar en çok hangi şarkıları dinliyorsunuz?<br />işalan:niye söyletecek misiniz?<br /><br />takım çalışmasına inanır mısınız?<br />-inanmam.<br /><br />hangi takımlısınız? - beşiktaş.<br />- peki yakamdaki fenerbahçe rozetini görmüyor musunuz?<br />- görüyorum.<br />- ama ben şimdi sizi direk işe almam (şakacı ifade)<br />- almazsan alma lan, çekeriz emaneti ..keriz adaleti ....<br /><br />- peki gerçek hayatta bu durum başınıza gelse hangi yatırım aracını şeçerdiniz kalaşnikof bey?<br />- ikisini de seçmezdim<br />- peki ne şeçerdiniz?<br />- valla yarış atı satın alırdım hayvan gibi para var.<br /><br />özgeçmişinizi inceledim. bizim sektörden ziyade, filanca sektörde şansınız daha fazla olabilir. neden bizim firmaya başvurdunuz ?<br />- keyif benim değil mi, canım nerde isterse orda çalışırım.<br />- hemen sinirlenmeyin. mülakatlarda sivri cevaplar doğru mu sizce?<br />- vermeye gönlün yoksa, almaya da çağırmayacaksın.<br /><br />- gerçekleştirdiğiniz en büyük başarı?<br />- bu noktaya kadar size tahammül etmek...<br /><br />- vardiyalı çalışabilir misiniz?<br />- evet, ama sadece gündüz vardiyasında çalışmak istiyorum<br /><br />karşıdaki esprili birine benzemektedir. mülakata kot pantalon ve t-shirt ile gidilir, ilk soru standarttır :<br />- burası bir satış şirketi. mülakata böyle geldiyseniz müşteriye nasıl gideceksiniz? - mülakatta benim zekamı, yeteneklerimi, sosyalliğimi, iş bilgimi ölçeceğinizi zannetmiştim. ben bunları kravatımda veya pantalonumun cebinde taşımam ki, burada taşırım (kafa gösterilir. karşı taraf kravat ve pantalon sahibi bir genel müdür olarak biraz gerilir). hahaaaaahaaaahaaaaa<br /><br />- kurallara aykırı olmayı seven bir kişisiniz galiba?<br />- kuralları kimin koyduğuna kuralların kendisinden daha çok dikkat ederim diyelim. sizce mülakata gelirken takım elbise giyme kuralını kim koymuştur? her şeyden anladığını düşünen ukala bir amerikalı işletme "uzman" 'ı olmasın sakın? (iş alınır, güzel güzel de çalışılır.)<br /><br />my-çocuk yapmayı düşünüyor musunuz, malum bayansınız.<br />mm-hayır düşünmüyorum.<br />my-malum bayansınız, istersiniz bir ara?<br />mm-eşimle şimdilik düşünmüyoruz beyefendi.<br />my-olur mu, hayatın neşe kaynağı onlar.. bakın bende üç tane var. siz de ileride istersiniz. malum bayansınız.<br />mm-oldu olacak sevişelim, üreyelim, bitsin bu mülakat isterseniz.<br /><br />kendinizde en beğendiğiniz ve en beğenmediğiniz özelliğiniz nedir?<br />- en beğenmediğim iş görüşmelerinde salak soru soranları makinalı tüfekle taramam!!<br />- hımmm</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-8221010870856291445?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-9830853302414449962007-09-19T00:23:00.001+03:002010-01-17T18:49:53.387+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_pVMLvrwyKXU/RvBDXnxd83I/AAAAAAAAAAw/yD8Ad4hCLXc/s1600-h/elderlyman_and_dog.jpg"><span style="color:#cc9933;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111659650158031730" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pVMLvrwyKXU/RvBDXnxd83I/AAAAAAAAAAw/yD8Ad4hCLXc/s200/elderlyman_and_dog.jpg" border="0" /></span></a><span style="color:#cc9933;"> </span><span style="font-family:georgia;color:#cc9933;">Adam ve hayattaki tek arkadasi olan köpegi bir kazada birlikte ölmüslerdi... Gökyüzüne ciktiktan sonra bembeyaz bulutlarin arasinda dolasmaya basladilar... Adam çok susamisti... Biraz su bulabilmek ümidiyle yürümeye devam ederken, birden kendilerini muhtesem bir manzaranin karsisinda buldular.. Rengarenk ciceklerle süslü bir bahce, altindan yapilmis bir bahce kapisi ve onlari karsilayan beyazlar icinde bir kadin... Adam köpegiyle birlikte kadina yaklasti ve sordu: "Affedersiniz... Burasi neresi?'' Kadin ona gülümsedi: "Burasi Cennet, efendim". Adam bunun üzerine sevincle "Harika...!!!" dedi. "Peki bana biraz su verebilir misiniz? Gercekten cok susadim".... Kadin cevap verdi: "Tabi efendim, iceri girin... iceride dilediginiz kadar su bulabilirsiniz....." Böylece adam köpegine döndü, "Hadi oglum iceri giriyoruz" diyerek kapiya yürüdü... ama kadin onu birden durdurdu: "Üzgünüm efendim, köpeginiz sizinle gelemez... hayvanlari iceri almiyoruz..." Bunun üzerine adam bir an durdu, düsündü ve geri dönüp köpegiyle birlikte geldikleri yolun tam tersi yönünde yürümeye koyuldular.... Bir süre geçtikten sonra kendilerini bu kez tozlu camurlu bir yolda buldular ve yolun sonunda karsilarina ciftlik girisini andiran bir kapiyla yirtik pirtik elbiseli bir dede çikti... Adam sordu: "Affedersiniz.... bana biraz su verebilir misiniz??" Dede "iceri gel" dedi... "kapidan girdikten sonra sag tarafta bir cesme var..." Adam sordu: "Peki arkadasim da benimle gelip oradan icebilir mi?" Dede " Tabii..." dedi. "Cesmenin yaninda köpeginin de su icebilecegi bir kase bulacaksin..." Bunun üzerine adam kapidan girdi... biraz yürüdükten sonra sag tarafta cesmeyi buldu... Adam cesmeden köpek de oraciktaki kaseden doya doya icerek susuzluklarini giderdiler.... Derken adam geri giderek giriste bekleyen dedeye sordu: "Su icin cok tesekkür ederim... Peki burasi neresi..?" Dede "Burasi Cennet" dedi. Bunu duyan adam sasirdi: "Ama nasil olur...? az önce burasi gibi kirik dökük olmayan muhtesem bir yere gittik ve orasinin da Cennet oldugunu söylediler..." Dede "Su rengarenk ciceklerle süslü altin kapili yer mi?" dedi... " ama orasi Cehennem.." Adam iyice sasirmisti: "Peki ama orasi sizin adinizi kullanarak insanlari kandiriyor diye hic kizmiyor musunuz..??" Dede gülümsedi: "Kizmiyoruz...cünkü onlar kendi cikari icin en iyi arkadasini yari yolda birakanlari Cennet'ten uzak tutuyorlar...." Dostlarinizi yari yolda Birakmayin. Bir dostun derdine herkes üzülebilir, bu cok kolaydir. Bir dostun basarisina sevinebilmek ise saglam bir karakter gerektirir Hayata deger bir yasam, sevmeye deger bir ask, dostluga deger bir arkadasliktan asla vazgeçme. Ne eksik ne fazlasini ara ve seni üzenle asla ugrasma!<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-983085330241444996?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-50428843855526986172007-09-16T17:46:00.002+03:002010-01-17T18:49:00.714+02:00<span style="font-family:georgia;color:#cc9933;">Saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu olmalı insanın... “Nereden çıktın bu vakitte” dememeli, bir gece yarısı telaşla yataktan fırladığında. “Gözünün dilini” bilmeli, dinlemeli sormadan, söylemeden anlamalı… Arka bahçede varlığını sezdirmeden, mütemadiyen dikilen vefalı bir ağaç gibi köklenmeli hayatında; Sen, her daim onun orada durduğunu hissetmelisin. İhtiyaç duyduğunda gidip müşfik gövdesine yaslanabilmeli, kovuklarına saklanabilmelisin. Kucaklamalı seni güvenli kolları dalları bitkin başına omuz, yaprakları kanayan ruhuna merhem olmalı. En mahrem sırlarını verebilmeli, en derin yaralarını açıp gösterebilmelisin; gölgesinde serinlemelisin sorgusuz sualsiz... Onca dalkavuk arasında bir tek o, sözünü edip bükmeden söylemeli, yanlış anlaşılmayacağını bilmeli. Alkışlandığında değil sadece, asıl yuhalandığında yanında durup koluna girebilmeli. Övmeli âlem içinde, baş başayken sövmeli ve sen öyle güvenmelisin ki ona, övdüğünde de sövdüğünde de bunun iyilikten olduğunu bilmelisin,”hak ettim” diyebilmelisin. Teklifsiz kefili olmalı hatalarının; günahlarının yegâne şahidi... Seni senden iyi bilen, sana senden çok güvenen bir sırdaş... Gözbebekleri bulutlandığında yaklaşan fırtınayı sezebilmelisin. Ve sen ağladığında, onun gözünden gelmeli yaş...<br />Böyle bir dostum var benim. Pek sık görmesem de hep yanımda olduğunu bildiğim, yalansız riyasız dertleşebildiğim. Kuşağımın en iyisiydi hilafsız... Beraber okuduk, birlikte koştuk son 20 yılın amansız parkurunu... Katılasıya ağladık, doyasıya güldük yol boyu... Ekmeğimizi ve acılarımızı bölüştük. Çocuklar doğurduk, büyükler gömdük. Sonunda yara bere içinde oraya buraya savrulduk. Buluştuk geçenlerde... Bitaptı; kayan bir yıldız kadar ışıltılı, bir o kadar yorgun: “- N’apıyorsun” diye sordum. “_Seyrediyorum” dedi; “çaresizce, öfkeyle, şaşkınlıkla ama sadece seyrediyorum”. > Seyrettiği; kulağımızın en kötülerinin, pespayelik yarışında ipi ilk göğüsleyenlerin zirveye hak kazanmalarındaki akıl almaz gariplikti. İyiliğin ve ustalığın bu kadar eziyet gördüğü, kötülüğün ve yeteneksizliğin bunca ödüllendirildiği bir başka coğrafya var mıydı acaba? Okuldaki ideallerimizden, gençlik coşkumuzdan söz ettik bir süre; tozlu raftaki bir kitabı yıllar sonra merakla karıştırır gibi... Ülkemizin kaderini değiştirmeye azimliydik mezun olurken; lakin karanlığı boğmaya yemin ettiğimiz ülke, karanlığına boğmuştu bizi... Pazarda görsek tezgâhından meyve almayacağımız adamların cenderesinde bir ömür geçirmiş, tünelden çıkış sandığımız ışığın, üstümüze gelen kamyonun farı olduğunu çok geç fark etmiştik. Velhasılı ne sevebilmiş, ne terk edebilmiştik. Krizde geçmişti bütün gençliğimiz; ve şimdi çocuklarımıza tek devredebildiğimiz, çok daha ağırlaşmış bir kriz... “- İşte” diye iç geçirdi kadim dostum” , “bunları seyrediyorum bir kenardan sessizce”… İşte en çok da böyle zamanlarda bir dostu olmalı insanın... Yıllarca aynı ip üstünde çalışmış, cesaretle ihanet arasında gidip gelen bir salıncağın sınavında birbiriyle kaynaşmış iki trapezci gibi güvenle kenetlenmeli elleri... “Parkurun bütün zorluğuna rağmen dostluğumuzu koruyabildik, acıları birlikte göğüsleyebildik ya; yenildik sayılmayız” diyebilmeli... Issızlığın, yalnızlığın en koyulaştığı anda, küçücük bir kağıda yazdığımız kısa, ama ümitvar bir yazıyı, yüreğe benzer bir taşa bağlayıp birbirimizin camından içeri atabilmeliyiz: “Bunu da aşacağız!<br />İmza: Bir dost!..”<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-5042884385552698617?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-8256501941246859642007-09-16T17:06:00.000+03:002007-09-16T17:11:02.970+03:00<span style="font-family:georgia;color:#cc9933;"><br />Ürperir gece. Yalnızlık ne de korkunçtur? Camlara dokunur başıboş rüzgarlar.Siyah gecemin içine işler.Korkarım. İsyan yanar sigaramın ucunda,söner sonra;ben kendime gelirim.Saatler hüznü gösterir. Dışarıda bir kuru ayaz. Bu saatlerde aşk, öfkeyi de barındırmaz.Bu saatlerde sabır uyku kaldırmaz. Bu saatlerde gece mesrur adam barındırmaz.<br />İlkel duygularım hücum eder benliğime. Fitne fesat düşünürüm başıboş.İçim yanar,yarındadır sevdalar…İçim yandıkça üşürüm, başıboş…Kanatlanır yüreğimde zebaniler. Göğsüme alevden toplarını vururlar…Suçum yok desem, uydururlar. Haraç mezat meze olur gençliğim. İçim acır,içimdedir sevdası sevdiğimin.Gönlüm,muhacir.<br />Bir gizli sevda yaşarım kendimce. Gözüm dolsa soğana suç atarım. Moralim bozulsa yalan söylerim,iyiyim diye. Sigara içsem,canım çekti derim, ama sen anlarsın canımın çekildiğini.Zaten bir sen anlarsın beni,Bir sana anlatasım vardır beni. Ve bir senin içindir anlatacaklarım.Sen olsan,anlarsın diye avuturum kendimi. Beni dinlemen şart değildir, sen olsan anlarsın.Sen , anlarsın.<br />Şarkıya benzetirler şiirlerimi,şiirlerimin renkli olduğunu düşünür insanlar,oysa ben bir seni yazarım gökkuşağı diye,Ve her satır başında daha bir şevklenirim sana yazdığım için.<br />Aklıma ellerin gelir, aklıma gözlerin gelir. Adamın canı sevdiğine sarılmak çeker,arada bir.Ve yetim anasını düşünür,öksüz babasını düşünür,fare yavrusunu,serçe darısını,ölüm vadeyi düşünür. Aklıma ellerin gelir. Aklıma gözlerin gelir. Aklıma ellerinden ve gözlerinden başka bir şey gelmediği gelir.Ne seni sevdiğim için utanırım,ne de seni bunca sevmekten…Yegane ukdem,Seni doyasıya yaşayamamak olur,birgün ölürsem.<br />Anam yine çorap örer,kader ağlarını,rüzgar saçlarını. Hiçbirine sesim çıkmaz,gönül bıkmaz hiçbirinden.Belki birgün der,çıkarım işin içinden, ya da her işimden önemlidir seni sevmek…<br />Yorulurum bazen.Hayat bir ağır yüktür omuzlarımda. Ve olmazsa olmaz… Kader örer ağlarını,annem çoraplarını,rüzgar saçlarını,Ve bizim için yeni bir esvap çıkarır kader ortaya.<br />Ben seni düşünürüm, ölümü düşünürüm, kaç kişi canımdan kıymetlidir diye düşünürüm içimden,birkaç kişi sayarım parmaklarımla, başparmağıma seni koyarım.İkinciye gerek kalmaz…Kimi en çok sevdim derim kendime, adın geçer içimden,Yine sen çıkarsın karşıma,şaşırmam. Güvenirim içimden geçene.<br />İçimden rüyalar geçer,hayaller geçer ikide bir.Ve geçersin içimden. Geçer gidersin.Karabasana döner rüyalarım,hayallerim üstüme göçer arada bir.<br />Köpekler havlar,kuşlar öter,ben içimden seni mırıldanırım,Farkım budur herkesten.Sen ve sevdan nasıl sığar içime? Şaşarım.Bir gün ölüm ayıracaksa beni senden bir gün;Ancak ,sen ölünceye kadar yaşarım.Yıldızlar kayar bir bir. Hangisi benim için kayar derim kendi kendime. Geniş zamanda kurulur cümlelerim. Sevdamı sonsuza dağıtırım böylece. Çay içerim,masa ve sandalye ile birlikte. Seninle konuşmak isterim, olmaz, Eşyalara anlatırım her şeyi. Dinlemezler, ya da utanırlar konuşmamı bölmeye. Bilirler seni anlattığımı.<br />Taş taş dolaşırım kaldırımları yalınayak. Attığım her adımda cız eder soğuk beton. İçime işler sensizlik! Boğulurum. Yutkunmaya çalıştıkça büyür boğazımda düğümler. İçim yanar, “Ah” diye haykırırım. Bir ben duyarım sesimi. Üzülürüm. Sonra sevinirim kendi kendime… Ayrıcalıklı olduğumu bilirim seni sevdiğim için.Kapılar gıcırdar. Dışarıda arabalar… Bir ambulans geceyi yırtar, çocuklar ağlaşır korkularından, telefonlarda Japonya’da deprem oldu diye bilgi mesajları okunur. Kalemin mürekkebi biter, yağmur silkeler toprağı…Bildiğin dünyadır işte. Ama bir senin varlığın şaşırtır beni,bir sen varsındır, başka bir dünyaya ait olan…<br />Dakikalar ilerler, saatler ilerler. Ben hüznümle hep yerimde sayarım. Nasıl oluyorsa sakarlaşırım seni düşünürken. Çayı üzerime döküşlerime seni bahane göstermek,hoşuma gider,kimbilir… Sonra sigara için bahane ararım. Seni düşündükçe sigara çeker canım. Ve benim canım doğdum doğalı, ne çok sigara çekmiştir… Gülerim halime, deli oldum zannederim, oysa yaptığım tek akıllı iştir seni sevmek.Rüzgar camları sarsar,sevdan içimi.Gece korkunç olur. Sonra gerçeği fark ederim rahatlayıp… Korku yoktur içimde, Ki sen hiç çıkmamışındır dünyamdan. Ve hala kopmamışsa kıyamet,bilirim ki , yaşamaktasındır. Hala güvercinlere yem veren biri vardır,ve hüzünlü çocukların başını okşamayı seven… Ve aynaya baktığında benim yaşama nedenimi gören bir melek yaşamaktadır bu bir yerlerde.Ve satırların sonu gelir. Hesap vakti gelmiştir insanlıkla. Kuyumcular ziynetlerini alıp çıkmıştır bu kalabalıktan. Ayılar uykularını serip üstlerine mağaralarına çekilmiştir. Kış karı,yaz güneşi kendi malı saymaktadır. Sporcular rekorlarıyla,tekel sigaralarıyla hava atmaktadır. Terziler kumaşları,doktorlar ilaçları alıp kendilerini kurtarmışlardır.Sana fedakarlık düşmüştür.Vaktin sevdiklerin için tükenmiştir. Öfken çaresizliğe,merhametin güçsüzlere pay edilmiştir. Gözyaşın yağmura güç katsın diye göklere yükseltilmiştir. Tebessümün hastalara,metanetin uykulara kalmıştır. Nezaketin ve güvenilirliğin, sana yakıştırılmış,ama kimsede kalmadığı için insanlığa paylaştırılmıştır.Sana,ellerin ve gözlerin bırakılmıştır.Ve ben.Ben artık demli çayların kahramanı,Bütün okyanuslar benim olmuştur.Bütün gülümsemeler benim içindir,ve kıskanılan tek insan ben olurum artık.Sevdalı şiirler benimdir.Dağlar ve barındırdığı her şey bana aittir.Gökyüzü ve sahip olduğu tüm bulutlar,Kuşlar ve kanatlarında dolaşan umutlar…Ormanlar, ve rengarenk çiçekleri,Tüm yağmurlar, ve yağmur sonrası gökkuşağında doğan tüm renklerYıldızlar,güneş,ay…<br />İnan,her şey benimdir… Her şey benimdir.Çünkü “Sen” sadece bana kalmışsındır… Bir sen kalmışsındır bana… Sana Ellerin ve Gözlerin Bırakılmıştır. Onlar da Zaten Benimdir…..<br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-825650194124685964?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-75063157225541110272007-09-16T17:03:00.000+03:002007-09-16T17:06:10.819+03:00<span style="font-family:georgia;color:#cc9933;">Ağlayamaz onlar... Gözyaşları olmadığından değil... Birileri 'Erkekler Ağlamaz'dediği için de değil... Kalpleri taş olduğundan hiç değil! Onlar... Ağlamayanlar değildir; ağlayamayanlardır... Halbuki o kadar çok isterler ki ağlamayı.. Bağıra bağıra.. Hıçkıra hıçkıra.. Kendini unuturcasına... Ama ağlayamazlar... Çatlarlar,çatlatırlar yüreklerini de yine ağlayamazlar... Gözyaşının olduğu yerde 'rahmet' olacağını da bilirler oysa... Bir damla rahmet için,bin damla yaş dökmeye hazırdırlar... Hazırlanırlar... Ağlayamazlar... Anlamsız kahkahalar içinde boğulur hıçkırıkları... Feryâdı yutar,acıyı içlerine çeker onlar! İsyân,onlara çok yakındır; yanaşmazlar yanına... Sabır,onları sevmese de sarılmaya çalışırlar... Alışırlar her yeni duruma... Durmadan yarışırlar ve savaşırlar kendileriyle... Çemberinden geçirirken felek,onların kulağına bir şey fısıldamıştır... Tam olarak anlatamazlar ne olduğunu; ancak hiç unutmazlar yine de... Anlatamadıkları için ağlayamazlar.. Ağlayamadıkları için anlatamazlar! Bir gülün dibine diz çöküp ağlasa onlar... Gözyaşlarıyla gülün rengine renk katabilirler belki... Ama yapamazlar... 'Ya solarsa? ' derler... Solarlar belki; ama soldurmazlar! Herkes onları 'ağlayamaz'sanır... Çünkü hiç kimse göremez,içlerine akan yaşları! İçerde kaynayanı,yananı,içerdekinden gayrısı bilemez! Yanaklarından süzülmediği için de kimse silemez gözyaşlarını... Yaşlarını da bilemezler.. Çünkü onlar,oldukları yaşta değildirler... Onlar,birbirlerini tanır; birileri onları tanıyamaz! Onlar mâşuktur... Onlar âşıktır... Onlar darmadağın... Onlar karmakarışıktır!<br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-7506315722554111027?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-34038495578136285502007-09-16T16:58:00.001+03:002009-09-25T00:13:28.152+03:00<span style="font-family:georgia;color:#cc9933;">Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne. "O olmazsa yaşayamam" demeyeceksin. Demeyeceksin işte. Yaşarsın çünkü... Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki. Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın. Ve zaten genellikle O daha az sever seni, Senin O´nu sevdiğinden. Çok sevmezsen, çok acımazsın. Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem. Çalıştığın binayı,masanı,telefonunu,kartvizitini... Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin Senin değillermiş gibi davranacaksın. Çok eşyan olmayacak mesela evinde. Paldır küldür yürüyebileceksin. İlle de bir şeyleri sahipleneceksen, Çatışarın gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin. Gökyüzünü sahipleneceksin, Güneşi, ayı ,yıldızları... Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak. "O benim." diyeceksin. Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir Şeylerin... Mesela gökkuşağı senin olacak. İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın. Mesela turuncuya, yada pembeye. Ya da cennete ait olacaksın. Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın. Hem her an avuçlarından kayıp gidicekmiş gibi, Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat, İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-3403849557813628550?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-80070479689360984652007-09-16T15:18:00.000+03:002007-09-17T12:46:37.420+03:00<span style="color:#cc9933;">Eski Türklerde Askerler savaşırken arkadan gelecek herhangi bir saldırıyı kontrol edebilmek için sırtlarını bir ağaca, kaya veya tasa vererek ok atarlarmış. Atalarımız genelde bozkır hayati yaşadıkları için bu sırt dayanan nesne genelde bir tas veya kaya olurmuş yıllar sonra bu sırt dayanan taşın ismi ARKA-TAS dan ARKADAŞ seklinde dilimize yerleşmiş ve bugün bile güvenebileceğimiz bizi arkadan vurmayacak olan samimiyetine güvendiğimiz kişilere verdiğimiz isimdir.<br /><br />Ask ve arkadaşlık bir gün yolda karşılaşırlar ask, kendinden emin bir şekilde sorar;<br />—Ben senden daha samimi ve daha cana yakinim sen niye varsın ki bu dünyada?<br />—Arkadaşlık cevap verir:<br />—Sen gittikten sonra bıraktığın gözyaşlarını silmek için… </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-8007047968936098465?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-817566439982234713.post-69975012804884506042007-09-16T15:09:00.000+03:002008-12-09T19:47:18.287+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_pVMLvrwyKXU/RvA3G3xd82I/AAAAAAAAAAo/8cmuf1n7_Z4/s1600-h/a%C5%9Fkk.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111646168255689570" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pVMLvrwyKXU/RvA3G3xd82I/AAAAAAAAAAo/8cmuf1n7_Z4/s200/a%C5%9Fkk.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_pVMLvrwyKXU/RvA2Inxd81I/AAAAAAAAAAg/ESr4O9bIyQY/s1600-h/hayallerinde_47_pics_70017.jpg"></a><br /><br /><div><span style="font-family:georgia;color:#cc9933;">Güneş’in doğuşu gibi doğuyorsun dünyama.Doğuşuyla ısıttığı yüreğimin buz sarkıkları damla damla çözülmeye başlayıp,Her bir damlanın çoğalarak birleştiği, sevgiyle taşan bir şelaleyi andırıyor adeta.<br />Ay’ın dünyamızı aydınlattığı gibi,Zifiri karanlıklardan çıkarıp, ışıklarını saçıyorsun etrafıma.Öyle büyülü bir ışık ki bu, hayallerin gerçekleşmesi gibi, adını koyamadığım düşünceler gibi, kapımı her an çalacak beklenen biri gibi ..Beklenen sen misin ?... Yoksa aşk mı?… Hayır hayır, sen aşkın ta kendisi olmalısın.<br />Seni beklemek, açılan her kapının ardında seni aramak ..Çalan her telefona sen diyerek koşmak, yine aramadı diyerek meraklanmak..Beklenmedik anlarda seni karşımda bulup, mutlulukların en güzelini hissetmek ..En hüzünlü anlarında, hüznünü kalbimde yaşamak, sevincini sevincim, derdini derdim bilmek .. Doğan her yeni güne, senin için hayır duaları ile başlayıp, “günaydın” diyen sesini duymak için, uykuların en tatlısından uyanmanın sevincini yaşamak ..Bana bunları hissettirdiğin için..Bu duyguları yaşattığın için, adını aşk koydum senin,Sen aşkın ta kendisisin…<br />Telefonum her çaldığında içim titreyerek “o arıyor” diyorsam..Her ne kadar ses tonumu ayarlamaya çalışıp,Hala bunu başaramıyor ve yinede sesimin titremesine engel olamıyorsam…Bana baktığında, saç diplerimdeki fırtınalara dur diyemiyorsam,Gözlerine bakarak, denizlerin en derinlerine dalıyor ve bir türlü çıkamıyorsam… Ellerimi, titrek ve bir kor gibi yakıyorsa tenin..Yüreğimde alaboralar kopuyorsa eğer….Bunu başaran sen misin?.Yoksa sen aşk mısın?…Bana bu duyguları yaşattığın ve hayatıma girdiğin için... Aşkı yalnız sana yakıştırdığım için adını aşk koydum senin... Sen aşk olmalısın...<br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/817566439982234713-6997501280488450604?l=oykukolik.blogspot.com' alt='' /></div>blogcu_ senihahttp://www.blogger.com/profile/07639141179819361404noreply@blogger.com0